سپیدرود-گاز سرخس

 

  صعود سپیدرود همان تیم ریشه دار و سنتی شهر رشت به لیگ یک بعد از۲۳ سال از آن دست اتفاقاتی بود که در زمان خودش حسابی نقل محافل شهر بود موضوعی که حسابی خاطرات پدر ها و پدربزرگهایمان را زنده کرد  به خصوص کری ها و  شعار های مودبانه شان ! با انزلی چی ها  با خودم گفتم شاید بد نباشد کمی از حاشیه های اولین بازی خانگی سپیدرود را بنویسم

به طور تصادفی و در حالی که از خانه ی یکی از دوستانم راهی خانه ی خودمان بودم در بین راه با اتوبوس های منتهی به ورزشگاه سردار جنگل مواجه شدم  وسوسه ی همیشگی حضور در ورزشگاه اینبار با یک حس نوستالژیک هم همراه بود ناگهان تصمیم گرفتم به همان صورت و در حالی که کوله ی همیشگیم پر از کتاب و چند دست لباس بود و با همان لباس های پلو خوری ! سوار اتوبوس شدم  باران تندی هم میبارید اما مانع من نشد از پر شدن اتوبوسی که در ان بودم به شدت خوشحال شدم   داخل اتوبوس ها همیشه بحث های فنی داغی سر میگیرد جوری که احساس میکنی به کانون مربیان امدی و خودت بی خبری !راه طولانی همیشگی را طی کردم  اما...

اما زمانی که به استادیوم رسیدیم تماشای یک استادیوم خالی حسابی توی ذوق میزد  میزان تماشاگر به میزانی کم بود که حتی برای شمارش انها به "عادل فردوسی پور " هم نیاز نبود ! ار ابتدا نگران بازرسی بدنی هم بودم اینکه تمام اجزای کیفم را خالی کنم کمی سخت به نظر میرسید که خوشبختانه مامور وظیفه شناس ! کلا بیخیال کیف من شد   اما به قول دکتر صدر تماشای چمن سبز استادیوم همیشه تازه و لذتبخش است و هیچوقت تکرار ی نمیشود   همان جمعیت کم  که به طور عمده پیرمرد بودند به شدت و زیر بارش باران سپیدرود را تشویق میکردند انها شاید دنبال خاطرات گم شده شان میگشتند جایی میان سکوهای استادیوم ...

اولین اتفاق خوب بازی که برای خیلی ها اموزنده است تشویق شدی سهیل حق شناس بازیکن فصل قبل سپیدرود بود که با لباس برق شیراز مقابل تیم سابقش قرار میگرفت  اتفاقی که شاید کمتر جایی بیفتد  به هر حال بازی در نیمه ی اول به کسالت بار ترین شکل ممکن پایان یافت اما در نیمه ی دوم سپیدرود با ارائه ی یک بازی طوفانی توانست ۳ به ۱ برق شیراز را شکست دهد ... جالبتر اینکه گل برق را هم حق شناس به ثمر رساند

نکته ی اصلی این بازی اینجا بود که وقتی به جهره ی تک تک هوادارن خیره میشدم علاقه به سپیدرود را درمیافتم  انها واقعا این تیم را دوس دارند یک تیم صد در صد بومی با ریشه های تاریخیش و هر چند سپیدرود تقریبا شانسی برای لیگ برتری شدن ندارد اما انها هوادار امروز و دیروز این تیم نیستند سالهاست در سطوح پایینتر این تیم را حمایت میکنند از همین حالا میتوان حدس زد اگر سپیدرود لیگ برتری شود در بازی اولش جایی برای سوزن انداختن نباشد

نکته ی اخر اینکه بعد از پایان بازی تماشاگران به شدت به بنر های زیاد نصب شده در سطح شهر که متعلق به داماش تیم دیگر شهر است واکنش نشان میدادند ! و  دقیقا اینجاست که ریشه ها مهم تر است از هر چیز...