۱-داربی یا شهراورد ؟واژه ی داربی برگرفته از منطقه ی داربی شایر انگلیس است که در زمان های دور جدال های حساسی در آن برگزار میشده و امروز این واژه به  مسابقات حساسی گفته میشود که چیزی فرای گرفتن امتیاز در خود دارد که الزاما بازی بین همشهریها نیست  نمونه ی بارزش هم بازی بارسا و رئال است  پس واژه ی شهراورد را نمیتوان معادل مناسبی برای داربی خواند  

۲- بازی با امار :داربی سرخابی های پایتخت فردا ۶۹ تایی میشود در حالی که بعد از داربی ۶۰ و ورود به دهه ی هفتم داربی ها ۶ بازی مساوی شده که نتایج همه ی انها یک بر یک بوده ! و دو بازی را هم پرسپولیس برده امار واقعا ملال اوری ست برای یک بازی با این میزان اهمیت  دیداری که عمدتا تاکتیک در آن جایی ندارد و صرفا تیم پیروز در سالیان اخیر تیم با رو حیه تر یا خوش شانس تر میدان بوده است تا تیم بهتر  با یک نگاه اجمالی به امار درمیابیم که استقلال مدت هاست در حسرت برد داربی ست و شاید این حسرت فردا تمام شود   نکته ی دیگر اینکه اگر تعداد دیدارهایی که استقلال با نتیجه ی ۳ بر صفر و با کمک فدراسیون پیروز شده از بردهای این تیم کم کنیم تعداد بردهای ۲ تیم به طور مساوی به عدد ۱۷ میرسد

۳-بازی ۳ امتیازی نیست : در طول سالیان اخیر خسته شده ایم از بس این جمله ی معروف را شنیده ایم که این بازی ۳ امتیاز بیشتر ندارد  این هم از ان حرفهاست دیگر    کجای این داربی ۳ امتیازی است؟ داربی ای که در طول تاریخ خود همواره کسانی را از فرش به عرش رسانده و برعکس سر خیلی ها را به سنگ کوبیده  این داربی نتیجه ای فراتر از ۳ امتیاز دارد نتیجه ای که میتواند بی غیرت های هفته ی قبل را با غیرت کند یا اغازی باشد بر حیا کن رها کن های همیشگی !

۴-سیاسی هست یا نه؟ اینکه نتیجه ی این داربی بیرون از مستطیل سبز رقم میخورد سالهاست که مطرح شده اما چند سال قبل با مصاحبه ی قلعه نوعی دوباره قوت گرفت و تماشاگران بعد از چندین تساوی یک بر یک متوالی شعار فوتبال با سیاست سر دادند  نکته اینجاست که ماهیت این ماجرا بر کسی اشکار نیست اما به نظر میرسد چیزی که حداقل در این برهه ی زمانی باعث کسب تساوی های پی در پی شده بیشتر ترس دو تیم از نتیجه بوده تا سیاست

۵-داربی ترسوها : سالهاست این کلیشه ی همیشگیمان شده که این بازی را حساس نکنید -- این  هم از آن حرفهاست !! مگر داربی های بزرگ دنیا حساس نیست؟ با کمی نگاه به اطراف متوجه خواهیم شد جذاب ترین داربی دنیا بین بارسا و رئال دقیقا حساس ترین هم هست جدالی ناب بین طرفداران پادشاه در مادرید و جدایی طلبان کاتالان  از این حساس تر هم میشود؟ یا دربی کاتولیک ها و پروتستان ها در جدال سلتیک و رنجرز یا دربی رم و لاتزیو    اینها همه حساس هستند اما بازیکنان وقتی به زمین میروند به جای زیر توپ زدن به سمت دروازه ی یکدیگر هجوم میبرند به نظر میرسد کسالت بار شدن داربی تهران به خاطر ترس بازیکنان است و این ترس نه نشانه ی حساسیت بیش از حد بازی بلکه نشانه ی ترسو بودن خود بازیکنان است ! اگر این طور نبود همواره چند رئالی پیش از بازی با بارسا از ترس سکته میکردند !!

۶-نیمکت های لرزان : این تنها خاصیت فوتبال ما نیست در همه جای دنیا مجازات باخت در داربی میتواند اخراج مربیان و جریمه های سنگین بازیکنان باشد  مثلا اخراج خوانده راموس از رئال بعد از ۶ گله شدن مقابل بارسا در حالی که رئال با او ۱۲ پیروزی متوالی کسب کرده بود یا اخراج فابیو کاپلو از رئال به خاطر تعویض های افتضاح در بازی مقابل بارسا و از دست دادن پیروزی یا اخراج رایکارد بعد از ۴ گله شدن مقابل رئال  پس داربی را میتوان زلزله ی نیمکت ها دانست  حال باید دید  بین دایی و  مظلومی کدام یک زنده از زیر اوار داربی بیرون میایند ؟!

۷-هنوزم میشه عاشق شد : راستش را بخواهید علاقه ی خاصی به نوشتن در مورد این داربی نداشتم و فکر میکردم داربی مرده است و رفته پی کارش  اما در این یکی دو روزه با گشت و گذار در دنیای اینترنت فهمیدم دربی گر چه نیمه جان ولی هنوز زنده است و هنوز هم مشتاقان زیادی دارد روی صحبتم با ستارگان کاغذی داربی فرداست  اقای ستاره میدانی پیراهن چه کسی را بر تن کردی ؟ و جانشین چه کسانی هستی؟ چیزی از قصه ی عاشقان قدیمی شنیده ای؟ چیزی از چشم های نگران میلیون ها هوادار که به ساق هایت دوخته شده میدانی؟  فکر نمیکنم این طور باشد  اما تو را به جان همان اسکناس های لعنتیت که از همه چیز برایت مهتر است فردا برو و تا اخرین نفس مبارزه کن  همین