نوشتن در تاريكي !

سیاه های سفیدپوش ، بازنده ی فوتبال شائولین ...

دیدارهای اخیر بارسلونا و رئال مادرید تشابه جالبی با دیدار فینالی که در فیلم فوتبال شائولین دیدیم پیدا کرده است . آن فینال قصه ی نبرد 2 تیم بود که هیچکدامشان به برد و باخت اهمیت نمی دادند . یک سر ماجرا تیم شائولین آمده بود تا به وسیله ی فوتبال فرهنگش را به جهانیان معرفی کند و سر دیگر تیم « سیاه » که تمام هدفش این بود که تا میتواند از بازیکنان تیم شائولین با مشت و لگد پذیرایی کند. اتفاقا آن مسابقه هم با برتری تیم « پاک » زمین به پایان رسید . اما تیم سیاه خیلی زود مورد تنبیه قرار گرفت . تیمی که اتفاق مثل مادریدی های امروز به ارکان قدرت کشور متصل بود ...

مدتهاست انتظار گرند داربی را نمی کشیم و برای این مسابقه بی قرار نمی شویم . زیرا از آغاز تا پایان این مسابقه باید دست به دعا برداریم و با تمام وجود برای سالم ماندن بازیکنانمان دعا کنیم . با توجه به اتفاقات هفته ی گذشته انتظار داشتیم کمی و فقط کمی از خشونت مادریدی ها در این مسابقه کم شود اما نه تنها این اتفاق رخ نداد که خشونت انها نسبت به بازی قبل بیشتر شد . فنون کشتی فرنگی کوئنترائو و کاکا به مسی ، یک لگد از راموس ، چند تکل وحشتناک  ، ضربه ی بسیار محکم آقای قاتل به سسک ، مصدومیت 4 هفته ای اینی یستا و دوری 2 هفته ای الکسیس و ... به خوبی نشان می دهد رئال مادرید حالا دیگر یک تیم کامل تبدیل شده . البته برای راگبی !

درست در لحظه ای که کمک داور با اعلام آفساید اشتباه یک تک به تک کامل را از الکسیس سانچز گرفت و حتی وقتی لاس دیارا به طرزی عجیب از زمین مسابقه اخراج نشد کمی به گذشته نگاه کردیم . به اول همین هفته که رئال مادرید با 2 پنالتی بحث برانگیز از سد بیلبائو گذشت . به چند هفته قبل که پنالتی آشکار روی بازیکن والنسیا در دقایق پایانی نادیده گرفته شد و به کمی قبل از تز آن که وقتی کار مادریدی ها در برنابئو مقابل رایو وایه کانو گره خورد خطای چند متر بیرون محوطه ی جریمه مدافع وایه کانو پنالتی اعلام شد تا مادرید از این مخمصه فرار کند. خیلی زود به این نتیجه رسیدیم که « تا بوده همین بوده و تا هست همین هست » و دیگر تا پایان بازی از هیچ چیز تعجب نکردیم . از اعتراض رئالی ها به برخورد توپ به دست بازیکنان بارسا در فاصله ای چند سانتی متری ، از پنالتی هایی که می شد روی سانچز اعلام شود ، از اخراج نشدن شماره 3 قاتل ، از آفسایدی که تک به تکی دیگر را این بار از پدرو گرفت ، از اعتراض مادریدیست ها به مردود اعلام شدن گلی که روی خطای محرز به ثمر رسید و البته از اعتراض مو به خطا اعلام شدن تکل وحشتناک کریس رونالدو با این جملات احتمالی : « خطا ؟ بعید میدونم هنوز پاش شکسته باشه ! »

ایکر کاسیاس از 17 سالگی تا به امروز برای بسیاری از فوتبالدوستان جهان چهره ی محبوبی بود . پسرکی آرام و دوست داشتنی که دیشب پس از سالها چهره ی جدیدی از خود نشان داد . هیچکس انتظار نداشت که او آغازگر دعوا شود و در پایان مسابقه نیز جمله ای طعنه امیز را نثار داوری کند که اتفاقا در لطف او و هم تیمی هایش بسیار لطف کرده بود ! به نظر می رسد هر ال کلاسیکو از بخشی از آثار مخرب مو برای مادرید پرده بر میدارد . وقتی کاکا ، کایخون و کاسیاس هم اخلاق را از یاد میبرند میشود بیش از پیش به حال رقبای رقت انگیز مادریدی تاسف خورد . تیمی که امروز در جایگاه شاکی  داوری نشسته  در حالی که بزرگترین متشاکی داوری این فصل لالیگاست !

پ ن - به این عکس پایین خوب دقت کند . لئو به خاطر تبریک تبدیل به مادرش جریمه  نسبتا سنگینی رو پرداخت کرد اما مسئولین کمیته انضباطی اسپانیا که احتمالا هر روز لباس رئال مادرید رو زیر تمام لباسهاشون میپوشن و میرن سر کار یک دلار هم په په رو جریمه نکردند ! حرکت غیر عمدی بوده دیگه ؟ مگه نه ؟  توهین به شعور میلیونها آدم من رو یاد تیتر این روزهای جام جم انداخت : اتحادیه ی اروپا خودش را تحریم نفتی کرد !!